استخوان خوک و دست‌های جذامی

قبل خواندن کتاب مستور، اشتباه کردم و نظرات سایرین را خواندم. ناامید شدم. از کتاب و قلم مستور انتظار تکراری‌بودن داشتم اما انتظار بی‌دروپیکربودن نه.

کتاب‌هایی شبیه این داستان هم خوانده بودم که شخصیت‌ها زیادند و به‌هم‌پیچیده می‌شوند و درنهایت به هم می‌رسند، اما این فاجعه بود. از خواندنش کمی پشیمانم. تصمیم داشتم کمی ادبیات ایران بخوانم و محمود دولت‌آبادی بود، چرا مستور خواندم؟ بگذریم.

ارزش خواندن ندارد. نخواندید هم چیزی از کف ندادید.

بخشی از کتاب:

"دیگه چی باید اتفاق بیفته که مومنان اقرار کنند خداوندی در کار نیست یا اگه هست خیلی مهربون نیست؟"