عشق و اسلحه

کتاب را از «طاقچه» گوش دادم مثل دعا برای ربوده‌شدگان. این کتاب هم پر از درد است. کلمنت این کتاب را هم با پایانش شروع می‌کند. در واقع راوی از گذشته‌اش می‌گوید.

وقتی شب‌ها خواب نبینی، تنها چیزی که می‌مونه و اهمیت داره، زندگیه.

فکر می‌کنم اسم کتاب باید «عشقِ اسلحه» می‌بود. با پایان‌بندی هم بیشتر همخوانی داشت.